Je ziet ze overal op de velden. Die felrode shirts met het witte logo en de gele details. Manchester United. Het is niet meer de onverslaanbare machine uit de jaren negentig of het sterrenensemble van tien jaar geleden. Toch blijft de aantrekkingskracht op kinderen onverminderd groot. Waarom? Omdat

Je ziet ze steeds vaker. Op de lokale velden, in de schoolgymzalen, op straat. De rode en zwarte strepen. AC Milan. Het is niet meer alleen een club voor volwassenen die zich Kaká, Shevchenko en Maldini herinneren. De kinderen hebben Milan herontdekt. En dat is best opvallend.Want jarenlang was Mila

Het is niet zomaar een kleur. Het is oranje. Feller dan de meeste vlaggen, emotioneler dan welk clublogo dan ook. Voor een kind in Nederland begint de liefde voor het voetbal vaak niet bij een club uit de eigen stad, maar bij het elftal dat elk groot toernooi doet hopen op iets magisch. Denk aan de

Duitsland en voetbal. Het is een liefdesverhaal dat begon met hard werken, tactisch meesterschap en een paar wereldtitels onderweg. Maar als er één ding is dat net zoveel discussie oproept als hun speelstijl, dan is het wel hun tenue. Wit shirt, zwarte shorts, zwarte sokken. Simpel. Soms bijna saai.